Iedere nacht worden we bezocht door dromen.
Iedere nacht verkennen we door middel van onze dromen onze eigen innerlijke kosmos.
Het is een even oneindige kosmos als het universum dat ondertussen boven onze hoofden straalt en schittert.
Zelf hou ik er geen theoriën op na wat nu net die dromen zijn en wat ze zouden kunnen betekenen en zeggen. Als ik droom, geniet ik ervan of het moest een nachtmerrie van formaat zijn.
En kijk, dat woord op zich vind ik prachtig. -Nachtmerrie-
Dan zie ik een vurig zwartglanzend glanzend paard met een wilde blik in de ogen.
Als ik het zou berijden, dan zou ik door mijn nachtelijke kosmos verdere plaatsen kunnen bezoeken dan blootvoets.
Hoog en laag, warm en koud, verre innerlijke horizonten gebaad in pastelkleurig licht. Mystiek en geheimzinnig maar openbarend en scheppend.
Dromen, het is de naam van een magische innerlijke plaats.
De plaats waar ieder mens Koning of Koningin heet te zijn.
Op diezelfde plaats vraag ik me af waar dat andere paard is dat mensen vleugels geeft?
Juist ja, daar mag ik het zelf een naam en vorm geven...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten